Poniedziałek, 16.06.

Po około dwugodzinnej podróży autobusem z Görlitz do Jagniątkowa dotarliśmy do naszej pensjonatu, gdzie zatrzymaliśmy się tylko na krótko, zanim wyruszyliśmy bezpośrednio do Centrum Edukacyjnego Karkonoskiego Parku Narodowego.

Wzięliśmy tam udział w ciekawych warsztatach, podczas których dowiedzieliśmy się wiele o unikalnej florze i faunie Karkonoszy. Na multimedialnej wystawie poznaliśmy typowe gatunki roślin i zwierząt regionu oraz uzyskaliśmy wgląd w różne strefy roślinności, które zmieniają się w zależności od wysokości. Szczególnie imponujący był duży model terenu przedstawiający topografię gór i zależności ekologiczne. Warsztaty skłaniały do refleksji nad ochroną przyrody i gatunków, a także w przystępny sposób ukazywały znaczenie parku narodowego.

Po wizycie w centrum edukacyjnym rozpoczęliśmy wędrówkę do ruin zamku Chojnik. Po drodze pani Paczos wyjaśniła nam różnicę między granitem a bazaltem oraz proces ich powstawania. W połowie trasy musieliśmy przecisnąć się przez wąską szczelinę skalną, szeroką na zaledwie jeden do dwóch metrów. Po kilku kilometrach dotarliśmy w końcu do ruin zamku, gdzie mieliśmy czas na zwiedzanie.

Większość klasy wspięła się na wieżę widokową, dostępną przez wąskie kręte schody. Ze szczytu rozciągał się wspaniały widok na okolicę. Zamek został zbudowany w XIV wieku, przez długi czas należał do rodziny Schaffgotschów, a po uderzeniu pioruna w 1675 roku spłonął – od tego czasu pozostaje ruiną w Karkonoskim Parku Narodowym.

Po około półgodzinie szybko ruszyliśmy w drogę powrotną, aby zdążyć na nasz autobus. Wieczorem przywitała nas smaczna kolacja, a następnie mieliśmy czas na spokojne rozpakowanie się i aklimatyzację.

Wtorek, 17.06.

We wtorek rozpoczęliśmy dzień obfitym i bardzo smacznym śniadaniem w naszej kwaterze (Koralowa Ścieżka). Wyruszyliśmy w kierunku Śnieżnych Kotłów – celu dnia – z mieszanymi nastrojami, niektórzy niestety zbyt oszczędnie posmarowani kremem z filtrem, co pod koniec dnia okazało się bolesne. Po około dwóch godzinach intensywnego marszu dotarliśmy do platformy widokowej, z której mogliśmy podziwiać przepiękną panoramę.

Z nową motywacją – przynajmniej u większości – ruszyliśmy dalej na grzbiet górski, skąd rozpościerał się spektakularny widok, a my krok po kroku przemierzaliśmy imponujący krajobraz górski. Po tym widoku zrobiliśmy krótką przerwę w schronisku, zanim dotarliśmy do właściwego celu: Śnieżnych Kotłów.

Następnie wędrowaliśmy dosłownie „po korzeniach i kamieniach” poniżej grzbietu wzdłuż Śnieżnych Kotłów z powrotem w dolinę. Z pęcherzami na stopach i około 20 kilometrami marszu za sobą dotarliśmy punktualnie na sycącą i pyszną kolację. Ten męczący, ale piękny dzień zakończył się z wieloma nowymi wrażeniami i przeżyciami.

Środa, 18.06.

Środa naszej wycieczki rozpoczęła się tradycyjnie śniadaniem o godzinie 8:00. Już o 9:30 przyjechały do nas pani Tiebel i pani Korman, które miały z nami przeprowadzić ciekawe prace terenowe. Podzielono nas na dwie grupy.

Pierwsza grupa pod kierunkiem nauczycielek udała się nad potok Wrzosówkę w Jagniątkowie. Uczniowie wykonywali tam różne zadania związane z tematyką wody i otaczającej przyrody. W tym czasie druga grupa miała przerwę – czas na relaks, rozmowy i podziwianie pięknego krajobrazu górskiego.

Po obiedzie grupy zamieniły się miejscami: druga grupa udała się nad rzekę, by wykonać te same zadania edukacyjne, a pierwsza mogła odpocząć.

Wieczorem czekała na nas szczególna atrakcja – ognisko. Wspólnie piekliśmy kiełbaski i pianki marshmallow. Była to świetna okazja do integracji, śmiechu i wspólnego śpiewu. Ognisko zakończyło się tuż przed godziną 22:00 – akurat na ciszę nocną.

To był dzień pełen aktywności, kontaktu z naturą i dobrej zabawy – na pewno długo pozostanie w naszej pamięci.

Czwartek, 19.06.

W czwartek odbyliśmy jedną z naszych dłuższych wycieczek. Naszym głównym celem była Śnieżka – najwyższy szczyt Karkonoszy, mierzący 1603 m n.p.m. Po około godzinnej jeździe autobusem dotarliśmy do Karpacza, skąd niebieskim szlakiem wyruszyliśmy w stronę schroniska Strzecha Akademicka. Przed wejściem na szczyt zrobiliśmy półgodzinną przerwę na posiłek i odpoczynek w żółtym schronisku Dom Śląski.

Na podejście wybraliśmy stromy, ale krótszy Czarny Szlak prowadzący przez Zakosy. Widok ze szczytu był zapierający dech w piersiach – mogliśmy podziwiać całe Karkonosze oraz czeską stronę gór. Na Śnieżce spędziliśmy trochę czasu na odpoczynek i podziwianie krajobrazu. Nasz przewodnik opowiedział nam o charakterystycznej kaplicy św. Wawrzyńca, która znajduje się bezpośrednio na szczycie – to jedyny taki budynek w Polsce położony na takiej wysokości. Zwiedziliśmy także polskie Obserwatorium Meteorologiczne z charakterystycznym „latającym spodkiem” na dachu oraz sezonową placówkę pocztową, z której można wysłać kartkę prosto ze szczytu.

W drogę powrotną wyruszyliśmy dłuższym, ale łagodniejszym szlakiem – Drogą Jubileuszową, która prowadzi z powrotem do schroniska Dom Śląski. Po drodze minęliśmy malownicze polodowcowe jeziora Wielki Staw i Mały Staw. Zrobiliśmy także przerwę przy schronisku Samotnia, które znajduje się tuż nad brzegiem Małego Stawu i należy do najstarszych schronisk górskich w Polsce. Dalej wędrowaliśmy przez teren Białego Jaru – miejsca znanego z tragicznej lawiny z 1968 roku. Na zakończenie dotarliśmy do słynnego drewnianego Kościoła Wang – przeniesionego z Norwegii obiektu, który harmonijnie wpisuje się w krajobraz Karkonoszy. Mieliśmy okazję zwiedzić wnętrze kościoła i poznać jego historię.

Wycieczka była bardzo udana – pogoda dopisała, zobaczyliśmy wiele wyjątkowych miejsc i zdobyliśmy najwyższy szczyt polskich Sudetów.

Piątek, 20.06.

W piątek rozpoczęliśmy dzień wizytą w Muzeum Gerharta Hauptmanna, poświęconym słynnemu niemieckiemu pisarzowi i laureatowi Nagrody Nobla. Uczestniczyliśmy tam w ciekawym oprowadzaniu, podczas którego dowiedzieliśmy się wiele o życiu i twórczości Hauptmanna, a także poznaliśmy realia historyczne i kulturowe jego epoki. Szczególnie imponujące były oryginalne wydania jego utworów i listów oraz starannie zaaranżowane sale wystawowe, które tworzyły wyjątkową atmosferę.

Następnie wróciliśmy do naszej kwatery, aby napisać testy podsumowujące materiał zrealizowany w ramach projektu. Zadania były wymagające, ale dobrze odzwierciedlały to, czego się nauczyliśmy. Panowała skupiona atmosfera, a wielu z nas skorzystało z okazji, by zaprezentować swoją wiedzę.

Po wykonanej pracy zjedliśmy ostatni wspólny, pyszny obiad, podczas którego podsumowaliśmy wyjazd i podzieliliśmy się najpiękniejszymi wspomnieniami. Następnie wyruszyliśmy w drogę powrotną – zmęczeni, ale zadowoleni i pełni nowych wrażeń, które na długo pozostaną w naszej pamięci.

Serdecznie dziękujemy Fundacji Sanddorf za dofinansowanie naszego projektu.