Wyjazd edukacyjny kursów biologii i języka polskiego w dniach 31 sierpnia – 4 września 2026 r.

Pięć dni w Krakowie, napięty program, mnóstwo historii – i zaskakująco dużo schodów. Uczennice i uczniowie kursów z rozszerzoną biologią i językiem polskim pod koniec sierpnia wyruszyli do Krakowa, aby bliżej poznać miasto.. Było więc co odkrywać, czym się zachwycać, a po drodze nie zabrakło również jednej czy drugiej małej przygody.

Poniedziałek – podróż z przeszkodami i historia pod ziemią

Już sama podróż miała swój własny scenariusz. Nasz pociąg musiał z powodu wypadku zmienić trasę i dlatego nie mógł, zgodnie z planem, przejechać przez Legnicę. Przez chwilę potrzebna była więc odrobina improwizacji. We Wrocławiu udało nam się w końcu znaleźć inny pociąg do Krakowa. Z komfortem było jednak nieco gorzej – większość trasy pokonaliśmy na stojąco. Pierwsza przygoda była więc zaliczona jeszcze przed dotarciem do Krakowa.

Po zakwaterowaniu w hotelu ruszyliśmy prosto na krakowski Rynek, a następnie do Podziemnego Muzeum Rynku. Tam dosłownie zanurzyliśmy się w historię miasta. Interaktywne stanowiska sprawiły, że średniowiecze stało się bardziej namacalne, i pokazały, że historia może być czymś więcej niż tylko datami i zakurzonymi gablotami. Szczególnie ciekawa była możliwość sprawdzenia swojej wagi w różnych dawnych jednostkach miary – pytanie, ile ważylibyśmy w średniowieczu, nabrało nagle całkiem praktycznego znaczenia.

Po tym intensywnym pierwszym dniu wieczorem pozostał jeszcze czas na samodzielne odkrywanie Krakowa.

Wtorek – Droga Królewska, Wawel i mnóstwo Krakowa

We wtorek podczas zwiedzania z przewodnikiem jeszcze dokładniej poznaliśmy Kraków. Trasa prowadziła Drogą Królewską, przez Rynek i dzielnicę uniwersytecką. Na każdym kroku spotykaliśmy zabytkowe budynki i kościoły, które pokazywały, jak mocno historia kształtuje dzisiejszy obraz miasta.

Następnie udaliśmy się na Wawel, jeden z symboli Krakowa. Kompleks zamkowy zachwycał nie tylko swoją historią, lecz także architekturą i widokiem na miasto. Szczególnie imponujące było właśnie połączenie historii, sztuki i współczesnego życia miasta.

Architektura należała zresztą do tych elementów, które wielu osobom szczególnie zapadły w pamięć. Liczne kościoły i zabytkowe budynki nie sprawiały wrażenia pojedynczych atrakcji turystycznych, lecz tworzyły spójny obraz miasta, które rozwijało się przez stulecia i do dziś zachowało swój historyczny charakter.

Po zakończeniu oficjalnego programu ponownie mieliśmy czas na własne odkrywanie miasta – w końcu Krakowa nie można tylko zwiedzać, Kraków trzeba również trochę poczuć.

Środa – Kazimierz i Fabryka Schindlera

W środę udaliśmy się na Kazimierz, historyczną dzielnicę żydowską Krakowa. Synagogi, cmentarz żydowski, rynek i ulica Szeroka pozwoliły nam lepiej poznać żydowską historię i kulturę miasta. Szczególnie interesujące było połączenie przeszłości z teraźniejszością – nie chodziło wyłącznie o historię, która już się zakończyła, lecz również o religię, tradycję i współczesne życie żydowskie.

Oczywiście również w synagogach nie zabrakło poszukiwania wolnych miejsc siedzących – po dwóch dniach intensywnego zwiedzania była to już niemal osobna dyscyplina.

Po południu odwiedziliśmy Fabrykę Schindlera. Tutaj historia stała się jeszcze bardziej osobista. Wystawa nie skupiała się wyłącznie na wielkich wydarzeniach historycznych, ale przede wszystkim na losach konkretnych ludzi. Dzięki temu historia Krakowa z czasów niemieckiej okupacji stała się dla wielu z nas bardziej namacalna i skłaniająca do refleksji.

Dlatego wizyta ta należała dla wielu osób do najbardziej poruszających momentów całego wyjazdu.

Czwartek – w głąb ziemi: Wieliczka

W czwartek opuściliśmy Kraków i zeszliśmy pod ziemię. Celem była Kopalnia Soli Wieliczka. Już sama podróż tramwajem i autobusem pokazała po raz kolejny, że komunikacja miejska może wzbogacić wyjazd – przynajmniej o odrobinę emocji.

To, co czekało na nas w Wieliczce, było jednak czymś znacznie więcej niż zwykłą kopalnią. Głęboko pod ziemią przez stulecia powstał cały świat z soli: ogromne komory, kaplice, jeziora i rzeźby. Dla wielu z nas kopalnia rzeczywiście przypominała podziemne miasto lub scenografię z „Władcy Pierścieni”.

Szczególnie imponująca była ogromna skala całego kompleksu i świadomość, jak wiele pracy kryje się za tym niezwykłym miejscem. A potem czekała nas jeszcze jedna niespodzianka: obiad również został podany pod ziemią i pod względem kulinarnym zdecydowanie mógł konkurować z restauracjami znajdującymi się na powierzchni.

Wieliczka okazała się więc dla wielu nie tylko najgłębszym, ale również jednym z najważniejszych punktów całej podróży.

Piątek – sztuka na zakończenie i powrót do domu

Ostatniego dnia odwiedziliśmy jeszcze Muzeum Książąt Czartoryskich, gdzie znajduje się między innymi Dama z gronostajem Leonarda da Vinci. Potem nadszedł czas na ostatnie chwile w Krakowie i pożegnanie z miastem.

Pociągiem wróciliśmy przez Legnicę do Zgorzelca – tym razem bez nieplanowanych zmian trasy.

Co pozostaje?

Pięć dni oczywiście nie wystarczy, aby w pełni poznać miasto takie jak Kraków. Wystarczy jednak, aby zobaczyć, jak mocno historia, kultura i współczesne życie są tutaj ze sobą związane.

To właśnie różnorodność perspektyw stanowiła o wyjątkowości naszej podróży. Przemierzaliśmy średniowieczny Kraków, poznawaliśmy żydowską historię i kulturę Kazimierza, konfrontowaliśmy się z losami krakowskich mieszkańców podczas II wojny światowej, podziwialiśmy Wawel i liczne kościoły, a na koniec znaleźliśmy się głęboko pod ziemią, w niezwykłym świecie soli.

Szczególnie cenna była mieszanka nauki i bezpośredniego doświadczenia. Historia nie istniała wyłącznie w muzeach, lecz była obecna na ulicach, placach i w budynkach, do których sami mogliśmy wejść. Dzięki temu Kraków stał się miejscem, w którym lekcje nagle znalazły się bardzo daleko od sali lekcyjnej i tablicy.

Ważną częścią wyjazdu były również wspólne wieczory nad Wisłą. Po długich dniach mieliśmy czas, aby razem usiąść, pograć, porozmawiać i wspólnie powspominać wydarzenia dnia. Te chwile były może mniej spektakularne niż Wawel czy kopalnia soli, ale dla integracji obu klas równie ważne. Właśnie wtedy mieliśmy okazję lepiej się poznać, pośmiać się razem i po prostu spędzić czas poza oficjalnym programem. A kiedy indziej można mieć okazję jeździć o 23:00 hulajnogą po pięknie oświetlonym Krakowie?

Dlatego na koniec pozostają w pamięci nie tylko największe atrakcje, lecz także drobne rzeczy: poszukiwanie wolnych miejsc siedzących, długie spacery, nieplanowana podróż na stojąco do Krakowa, kawiarnia z kotami, obiad pod ziemią – i wspólne wieczory nad Wisłą.

Pod koniec byliśmy może trochę zmęczeni i zdecydowanie przepełnieni wrażeniami, ale przede wszystkim bogatsi o wiele nowych doświadczeń. Kraków nie tylko opowiedział nam historię – pozwolił nam jej doświadczyć.

Za możliwość odbycia tej wyjątkowej podróży chcemy również podziękować Fundacji Sanddorf, której wsparcie finansowe w dużym stopniu ją umożliwiło.